Ontbinding

Dissolution

Dries Bogaert 2020 België 8 '
Een samenleving van roze wezens leeft in vrede bovenop een toren onder één ongeschreven regel: 'Wacht op je beurt in de rij naar de top'. Maar dat alles wordt ondermijnd als een burger zich niet aan die manier van leven houdt.

Cast & crew

Awards & selecties

  • Annecy 2021
  • Anima 2021
14.06.2021 Youness Iken

Nee, we staan niet op de toren van Babel en nee, we zijn niet getuige van een vuurpeloton uit een dystopische sciencefictionfilm, maar giet de twee in een humoristisch jasje en de mix komt aardig in de buurt van wat Dries Bogaert in elkaar heeft gestoken voor zijn KASK-afstudeerfilm ‘Ontbinding’. Samen met 'Easter eggs' en 'Tout contre toi' vertegenwoordigt hij de Vlaamse garde op het gerenommeerde animatiefestival van Annecy.

Op een kale rots hoog boven het wolkendek spelen zich absurde gebeurtenissen af. Roze mannetjes met een gigantisch hoofd zonder pupillen – en geweldig strakke poepjes – staan droog en sociaal gedistantieerd in de rij voor een vreemd ritueel. Een mormel van een mug zuigt de roze figuren een voor een leeg waarna een roze controlearts ze doodleuk van de rots gooit. Waarom staan de mannetjes in de rij en weten ze wel wat hen te wachten staat? Geen idee – en peu importe.

De geboorte van een groen ventje uit een van de glimmende achterwerken van een roze kopvoeter, onderbreekt de bizarre executieronde. Athena, de Griekse godin die uit de dij van Zeus werd geschapen, is er niets bij. Als een gefaalde wijsheidsgod komt het de sfeer op de hoge rots opleuken met een kosmisch visioen. De groene messias, die behalve zijn kleur krak hetzelfde is als de rest, heeft zich voldoende kenbaar gemaakt en de roze mannetjes profiteren meteen van zijn aanwezigheid door in zijn hoofd te springen om aan de executie te ontsnappen. En die verstoring van de kosmos loopt uiteraard niet goed af.

Kleine, absurde momenten maken deze 2D-animatiefilm af: reizen door zijn universum doet Bogaert pas nadat hij even random uitwijkt en inzoomt op de voeten van het groene mannetje dat… languit op een fauteuil zweeft en zijn ingebeelde wereld aanschouwt en vormgeeft. Een beetje in de stijl van oddly satisfying videos vliegen antropomorfe wezens en objecten door situaties en ruimtes die aan alle logica en zwaartekracht ontsnappen. Net zoals in die virale animatiefilmpjes vallen de intenties en emoties niet af te lezen van de pupilloze kopvoeters; evenmin die van diens maker. Ko(s)misch, bevreemdend en onvoorspelbaar: de fantasie van Dries Bogaert escaleert snel, en doet ons snakken naar meer.