Twee korte animatiefilms samen op bioscooptournee.

Nieuws
Prachtig: twee prijzenwinnende kortfilms zijn vanaf december samen te zien in verschillende Belgische arthousebioscopen.

 

Niels Putman

 
"In animatie heb je veel meer perspectieven om een verhaal te vertellen."

RITCS-alumnus Zander Meykens won met zijn animatiefilm 'XYXX' een VAF Wildcard.

 

Liza Brandt

 
Mars, Oman
rating

Duur: 20 min. | Land: | Regie: Vanessa del Campo | Scenarist: | Producent: | Productiehuis: | Filmschool: St Lukas

Kennelijk bestaat er zoiets als analoge astronauten. Dat zijn geen astronauten die enkel mechanisch en niet digitaal werken ofzoiets, maar wel mensen die participeren in gesimuleerde Marsmissies; missies die op aarde worden georganiseerd in een omgeving die erg op Mars lijkt.

Eén zo’n project vond in februari 2018 plaats in de woestijn van Dhofar, Omen, waar zes analoge astronauten vier weken lang leefden zoals ze op een nederzetting op Mars zouden doen. Een test in fysieke uithouding, in materiaal en psychologische beproeving. Dat allemaal kom je niet te weten in 'Mars, Oman' van Vanessa del Campo, dus dat geven we meteen maar mee. Haar film volgt dan wel enkele van die analoge astronauten, maar del Campo houdt netjes in het midden wat er exact gebeurt tijdens zo’n experiment en kruist dit verhaal met bespiegelingen van bedoeïen (nomadische woestijnbewoners), met de verveling van de kinderen, met nieuwsgierige kamelen, met een parallel verhaal over twee meisjes die ruimtewetenschappers lijken.

De beelden van de analoge astronauten zijn mooi en surreëel, maar gelden meer als cement én paradox tussen en met het bedoeïenleven.

Als je de eerste keer kijkt is het ook niet meteen duidelijk of de astronauten bij het filmopzet horen, of werkelijk deel zijn van een wetenschappelijk project. Dat maakt eigenlijk niet uit, want 'Mars, Oman' is “een creatieve documentaire”, zo bestempelt del Campo haar film. De korte docu is niet enkel creatief maar tegelijk ook heerlijk statisch en observerend - en soms absurd in het terloopse (zie de zichzelf krabbende kamelen). Voor de regisseuse - van opleiding trouwens ruimtevaartingenieur - was 'Mars, Oman' een reflectie over “het leven in dit universum, de relatie tussen nomadisme, exploratie, kolonialisme en vrijheid”. Del Campo schreef, regisseerde, monteerde én filmde trouwens ook alles zelf.

Grote levensvragen dus, maar als kijker word je toch vooral gevoerd door op zichzelf staande long shots, zoals wanneer een jongen aan verspringen doet in de woestijn, of zich daar wast in een plastieken zwembadje. Of wanneer een grootvader zijn jongen wat bijbrengt over de namen van verschillende sterren, zoals hij die kent en die duidelijk verschillen met de op school aangeleerde namen.

De beelden van de analoge astronauten zijn mooi en surreëel, maar gelden meer als cement én paradox tussen en met dit bedoeïenleven. “Maar waarom leven ze in de moeilijke omstandigheden van de woestijn?”, vraagt een leerkracht in 'Mars, Oman' aan haar klas. Het antwoord kom je niet te weten, maar als kijker ben je ook wel mee met de schoonheid van dit alles, tot de laatste scène aan toe.

Sarah Skoric
 
RITCS-film 'Bamboe' geselecteerd voor Cannes!

Nieuws
De afstudeerfilm van Flo Van Deuren dingt mee naar de drie hoofdprijzen binnen de studentencompetitie van het belangrijkste filmfestival ter wereld.

 

Niels Putman

 
Verhalen zoeken op grote hoogten.

Karen Vázquez Guadarrama over het creatieproces van haar langspeeldebuut 'When the Bull Cried'.

 

Mats Pylyser

De Beste Kortfilms van Kortfilmfestival Leuven 2018

Tijdens Kortfilmfestival Leuven in december maakte een delegatie jonge regisseurs opnieuw indruk op het publiek. De organisatie achter het festival...
29/04/2019
Een programma van zes kortfilms die tijdens Kortfilmfestival Leuven 2018 het grote publiek wisten te bekoren.

Speel mee en win een duoticket voor deze vertoning.

Pagina's

Subscribe to Kortfilm.be & Kutfilm.be RSS