Dossier 137

In deze ijzersterk geënsceneerde en meeslepende procedureprent volgen we de gedreven interne inspecteur Stéphanie Bertrand, die het wangedrag van enkele politieagenten onderzoekt. Zij zouden een jongeman brutaal hebben mishandeld tijdens een protestactie van de gele hesjes.

De filmmakers maken ons deelgenoot van de beleving van diverse betrokkenen, wat een erg gelaagd beeld van de situatie oplevert. Door de onrechtvaardige situatie te bekijken door de ogen van getuigen, slachtoffers en potentiële daders, wordt de protagoniste gedwongen haar morele kompas te onderzoeken. De ondankbaarheid en verwijten die Stéphanie vanuit diverse hoeken ondervindt, zijn allesbehalve aanmoedigend. Ook haar naasten blijken allemaal een mening over het dossier te hebben.

De Franse topcineast Dominik Moll brengt dit relaas sec en zet zo een mooie traditie van policiers verder, maar voegt er wel een maatschappelijke relevantie aan toe die de film actueel maakt. Interessant is dat deze zaak alles welbeschouwd niet eens zo heel belangrijk lijkt tegenover de talloze zware dossiers die Stéphanie en haar collega's nog op de stapel liggen hebben. Of heeft de realiteit politiegeweld in die mate gebanaliseerd dat we zo'n oordeel maken?

Een sec vertelde, maar zeer beklijvende politiefilm

Léa Drucker zet met schijnbaar gemak het idealisme van het hoofdpersonage neer in alle subtiliteit en wint makkelijk de kijker voor zich. Daardoor ondergaan we dit alles met toenemende verontwaardiging en frustratie. Dossier 137 blijft als film stoch even aan je ribben kleven.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de