Outcome

Jonah Hill lijkt soms de vat op de werkelijkheid een beetje kwijt, afgaand op wat de roddelpers over hem meldt. Als regisseur en acteur bewandelt hij alleszins een grillige lijn. Met Outcome bereikt hij geenszins een nieuw hoogtepunt.

In deze warrige, vergezochte, langdradige en dramatisch inconsequente tragikomedie speelt Keanu Reeves een superster die vreest gecanceld te worden en zich bij voorbaat bij zijn omgeving begint te excuseren. Reeves is alweer erg sympathiek maar kan deze rol niet echt aan. Hill is als zijn irritante advocaat echter de grootste stoorzender. Zijn personage raakt kant noch wal, eist veel te veel aandacht op en toont ons de gemakzucht van een verwende acteur.

Zo sleept Outcome zich log verder, met flauwe grappen en beschamende dialogen, in de veronderstelling iets wezenlijk te vertellen over cancel culture. Wonderbaarlijk genoeg zorgt onze landgenoot Benoit Debie voor oogstrelende, warme en kleurrijke beelden die echter nergens op slaan. Ook de muziek wurmt zich overal ongevraagd tussen.

Een vergezocht en langdradig onding van een verwende en overschatte acteur en filmmaker

Is Hill zo overtuigd van zijn kwaliteiten als filmmaker dat niemand hem nog tegenspreekt? Outcome had een scherper scenario, betere acteurs en een kundige regisseur nodig en dus misschien vooral iemand die zei: 'laat ons dit maar niet doen.'

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de