The Aristocrats
![Best ok](/images/kut/n-rating2.gif)
Genre: Komische Documentaire
| Duur: 1u29 | Release: 14 December 2005 | Land: | Regie: Paul Provenza | Cast: Robin Williams, Chris Rock, Drew Carrey
Naast de break-a-leg groet is het vertellen van de Aristocrats mop een vast ritueel geworden binnen het Amerikaanse theater. De zogenaamde Aristocrats joke staat zo stijf van de ranzigheid en decadentie dat je er als luisteraar waarempel kotsneigingen aan overhoudt. De clou van die ene mop onthouden wij u , maar één ding staat vast als een paal boven water : het feit dat er een film wordt gespendeerd aan één enkele mop, wilt niet zeggen dat u over de vloer van de cinemazaal zult rollen van het lachen. Een schouderophalend glimlachje zal ruimschoots voldoende zijn.
De mop circuleert al een aantal decennia in het Amerikaanse theatercircuit, omdat het de verteller de vrijheid biedt om het gegeven te herkauwen en volledig naar zijn eigen hand te zetten. een mop heeft immers een pitch en een clou en wat daartussen ligt is de vrije keuze van de verteller. Een mop verzinnen is dus een ultieme oefening waarin de stand-up comedian zijn komisch talent en zijn zin voor overdrijving tot het uiterste kan voeren en de confrontatie kan aangaan met het best betrouwbare publiek dat een komiek zich kan wensen: zichzelf. Comedians gaan zelfs met elkaar in de clinch om de opbouw zo lang mogelijk te rekken. Twee uur staat heden ten dage geboekstaafd als een tijdsrecord.
Tal van theateracteurs, stand-up comedians en bekende acteurs geven hun eigen versie van de farce ten beste (waaronder zelfs Southpark's Kartman en een mimespeler) en geven er zo elk een eigen interpretatie aan. Terloops word er met bittere ernst gedebateerd over de culturele en sociale impact ervan. Documentairemaker Paul Provenza lijkt echter met de kijker een geforceerd spel te spelen van volharding. The Aristocrats is weliswaar een frisse docu met een leuke pitch, maar al bij al blijft het gegeven één langgerekte gimmick. Alle respect voor het lef van de documentairemakers die ingaan tegen de docu-trend van de laatste jaren (Gij zult een politiek geladen docu draaien, gij zult de letsels van de globalisering aankaarten, ...) , maar mooie intenties zijn helaas niet voldoende om een frisse documentaire te draaien.