Resident Evil

Het regent tegenwoordig videogame-adaptaties. Nu is het de beurt aan Resident Evil, net als dé referentie Alone in the Dark een survival game.

Ergens in de toekomst is - door die dekselse globalisering natuurlijk - Umbrella Corporation het grootste bedrijf van de wereld. Het verdient zijn geld in de eerste plaats met genetische en biologische oorlogsvoering. Voor die experimenten heeft het bedrijf een hypermodern en al even geheim ondergronds lab gebouwd. Nu knoeit er toch wel iemand met wat nieuwbakken virussen en lap... het ultramoderne beveiligingssysteem beslist iedereen lustig uit te moorden om besmettingsgevaar te vermijden. How about that, Bill Gates!

Een speciaal getraind team krijgt de opdracht de hoofdcomputer, Red Queen, uit te schakelen. Inmiddels blijkt echter dat het virus mens en dier omtovert naar soortement zombies met een gezonde appetijt. Was het dan wel zo'n geweldig idee de beveilingsystemen uit te schakelen ? Denk alleer gij doende zijt, en doende denkt dan nog, zei mijn wiskundeleraar steeds alvorens een herhalingstoets af te nemen. De goede mens had gelijk.

Gemakzuchtige videogameadaptatie die goedkoop tracht te scoren.

De kwaliteit van de film is zoals die van het spel. Grafisch ziet alles er fantastisch uit en de sfeer is geslaagd griezelig, maar het verhaal lijkt nergens op en dat stoort ook niet echt. De zombies doen wat ze moeten doen, en de acteurs al eveneens, id est: slecht acteren. Ook de regisseur was niet in form: de prent oogt goedkoop en er is weinig sprake van spanning. Dan kijken we nog naast de voortdurend in beeld bengelende microfoon. Dus ja: het is een flutfilm, maar wel eentje waarbij je haren regelmatig recht zullen staan. Have fun !

Frank Moens Helemaal (niet) akkoord? Lees de