The Wizard of the Kremlin

Hoewel Olivier Assayas intussen de 70 voorbij is, geldt hij eigenlijk nog altijd eerder als een arthouse-favoriet dan als een gevestigde waarde wiens producties gegarandeerd aanslaan. Dat zijn oeuvre onvoorspelbaar is en nergens echt het applaus opzoekt, maakt hem natuurlijk des te interessanter. Met The Wizard of the Kremlin toont hij zich op zijn scherpst.

Deze heerlijk koele en meeslepende kroniek van een autoritair regime brengt het gefictionaliseerde relaas van hoe ene Vadim Baranov het schijnbaar tegen alle ambities in tot vertrouweling van Putin schopt. Of is dat nog te zacht uitgedrukt en is deze minzame duivel eigenlijk een meesterlijk manipulator met bloed aan de handen?

Paul Dano is ontzagwekkend goed in een rol die alle kanten op had kunnen gaan. Zijn invulling van dit bezwerende personages is subtiel en overdacht en daardoor tegelijk theatraal en geloofwaardig. Jude Law is als Putin al even weergaloos. Nochtans lijkt hij voor alledaagsheid te gaan in de vertolking en zoekt hij nergens het karikatuur.

De hele cast mag zich dan ook nog eens uitleven met scherpe, literair aandoende dialogen die steeds geladen zijn maar de kijker evengoed sussen. Zo worden we ook als publiek mee verleid door demagogische demonen. De spookachtige score lijkt ons te hypnotiseren.

Een koele en meeslepende fictieve kroniek van een autoritair regime

Assayas heeft deze productie volledig onder controle. De sets, de montage en het camerawerk zijn uitermate vakkundig. Zeker als reconstructie van een specifieke - dubieuze- politieke koers weet elke scène subtiel bij te dragen aan een grote geloofwaardigheid en ga je - ook dankzij de archiefbeelden - mee in deze fake geschiedenisles.

De gruwelijke onderwaardering van deze intelligente en genietbare film is toch wel een erg spijtige zaak.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de