Disclosure Day

De fascinatie van Spielberg voor buitenaards leven is al sinds het begin van zijn carrière zichtbaar in zijn oeuvre. Bijna 50 (!) jaar na Close Encounters of the Third Kind en meer dan 40 jaar E.T. haalt de meestercineast zijn favorierte thema nog eens boven. Een Spielberg grand cru levert dat niet op, een entertainende popcornfilm wel.

We zijn het van Spielberg niet gewend maar we belanden zonder poespas meteen in de intrige: een jongeman beschikt over een geheimzinnig object en anderen willen dat terug. Daarop volgen enkele gebeurtenissen die van de kijker alertheid vragen om één en ander te linken. We maken daarnaast ook kennis met een weervrouw die na het bezoek van een vogel in haar huis, plots over een talenknobbel beschikt van jewelste.

Zo krijgt een meeslepend relaas vorm waarin twee onschuldige, al dan niet uitverkoren mensen speelbal worden van een strijd om een grote onthulling, die uiteraard te maken heeft met het bestaan van buitenaards leven.

De gedachte dat we niet alleen zijn in ons universum is in zekere zin tijdloos - ook voor Spielberg - maar in Disclosure Day linkt hij dit idee aan religie en de staat van de wereld anno 2026. Het maakt zijn relaas lichtjes pompeus en bij momenten zelfs naïef. Is het geen oudemannen-sentiment dat de wereld zoals we die nu kennen zou wankelen als blijkt dat alle veronderstelde opperwezens in het niet vallen bij de verschijning van een alien?

We zien de nooit echt gefundeerde personages dan ook extreme emoties beleven die we niet helemaal vatten. Spielberg zoekt nadrukkelijk naar een Essentie en neemt zijn thema bloedernstig, maar eigenlijk maakt dat aspect van deze film weinig indruk. Meer zelfs, naast de graancirkels en het kenmerkende klikgeluid van de aliens heeft Disclosure Day ook dat thema gemeen met het ondergewaardeerde en ijzingwekkende Signs van Shyamalan - die destijds zelfs wat werd bespot voor de religieuze dimensie van zijn plot.

Geen Spielberg grand cru, maar entertainment van een hoog niveau

Wie de vergelijking negeert en zich over die wat krampachtige geladenheid van Disclosure Day kan zetten, wordt getrakteerd op een wel erg knap in beeld gebrachte actieprent die je makkelijk meer dan twee uur weet te boeien. Het camerawerk is alweer grandioos, de cast is aantrekkelijk, de plot op heel wat momenten fascinerend. Het voelt nu en dan allemaal wat hol aan, maar het is tegelijk wel cinema van een hoog (amusements)niveau. Maar laat de bijna 80-jarige Spielberg binnen afzienbare tijd toch nog eens voor een echte klassieker zorgen.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de