The Dog Stars

Ondanks enkele onverwoestbare klassiekers op zijn naam en zijn immense productiviteit staat de intussen 88-jarige Ridley Scott niet garant voor kwaliteit. The Dog Stars weet te entertainen maar is tegelijk ook zeer futiel.

We bevinden ons in de zeer nabije toekomst, in een wereld waar het grootste deel van de bevolking is uitgeroeid door een virus. Hig is een overlever die ondanks de beperkte vooruitzichten blijft hopen op een toekomst. Met zijn hond aan zijn zijde ervaart hij een zekere vrijheid door met zijn verroeste Cesna het luchtruim te doorklieven.

Dit overlevingsdrama laat de protagonist vervolgens zijn grenzen verleggen maar eigenlijk blijft het vrij onduidelijk waar de makers met dit verhaal heen willen. Dat de opbouw tijd vraagt en de actie wat uitblijft, is zeker geen issue, maar je blijft je afvragen waar deze film zijn accent wil leggen. De personages zijn behoorlijk, de dramatiek ergens wel treffend, de actie van doorsnee niveau, maar geen enkel aspect lijkt er toe te doen of krijgt echte aandacht. Eigenlijk mist The Dog Stars alle karakter. De benauwende uitzichtloosheid van 28 Years Later ervaar je nergens.

Toch weet The Dog Stars als door karakters gedreven drama best te boeien, al wordt er flink ingezet op bepalende muziek. Visueel kan Scott zich vooral uitleven met luchtshots die op een groot scherm best werken.

Een best onderhoudend maar richtingloos overlevingsdrama

Ondanks de toononvastheid en de snel vervliegende essentie, is The Dog Stars geen misser, maar het zal wel een snel vergeten productie zijn. We wensen Scott nog vele jaren maar op dit moment vooral snel een volgende prent zodat die carrière in het slechtste geval met iets meer waardig eindigt.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de