Good Boy

Het is initieel niet moeilijk meegesleept te worden door het enerzijds maffe, anderzijds fascinerende relaas Heel waarin een stuk tuig in een goedbedoelende maar mogelijk gestoorde familie terecht komt. Hun alternatieve rehabilitatieprogramma lijkt van de pot gerukt tot je ook als kijker een soort Stockholmsyndroom beleeft en begint te denken dat het allemaal steek houdt en we de losgeslagen jeugd van tegenwoordig op deze manier misschien wel terug op het rechte pad kunnen krijgen.

Zo gaat deze film enerzijds met zijn kijker aan de haal, door de protagonisten als serieuze en oprechte mensen op te voeren die overdacht handelen. Anderzijds mogen we niet vergeten stil te staan bij de absurditeiten die we hier aanschouwen en het lot van de weliswaar weinig sympathieke gijzelaar niet te vergeten.

Het scenario lijkt te blijven balanceren tussen doldwaas en intens en houdt zo makkelijk onze aandacht en gedachten vast. De Poolse regisseur (van het geweldige Corpus Christi) gaat nergens voluit in sensatie, maar houdt hij bij vaak gespannen scènes die tot reflecties leiden. De hoofdacteurs versterken onze beleving met hun zeer overtuigende vertolkingen.

Dit fascinerende relaas schippert tussen intens en doldwaas.

Finaal weet je niet goed of je je nu beetgenomen moet voelen of niet, maar dat Heel (bij ons uitgebracht als Good Boy) indruk maakt, valt niet te ontkennen.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de