Wuthering Heights

Toen ze met haar eigenzinnige maar zeer meeslepende debuut Promising Young Woman de critici voor zich won, wierp Emerald Fennell - nog altijd één van de slechts 9 vrouwen die genomineerd werden voor de Oscar voor beste regisseur - met het felbesproken Saltburn - zich meer dan voordien op als een iconoclast. Met haar lichtjes provocerende versie van de literaire klassieker Wuthering Heights zet ze die ingeslagen weg verder maar helaas krijgt de stijl dit keer echt de bovenhand op de inhoud.

Het valt te bewonderen dat Fennell met het meer dan 150 jaar oude bronmateriaal haar gang gaat. De plot wordt vereenvoudigd en lijkt passie en romantiek naar een hedendaags publiek te vertalen als lust en verlangen. Protagoniste Cathy wordt dan ook eerder gekweld door een borrelend broekje dan een zuchtende ziel. De band met haar wrede pleegbroer Heatcliff lijkt gaandeweg zelfs kinky allures aan te nemen. Het is aannemelijk dat vanuit die fysieke vurigheid destructie zijn gang gaat.

Dat Fennell eigenzinnig cast (Robbie is dubbel zo oud als Cathy in de roman, de Australiër Elordi niet de donkerhuidige die Brontë beschreef) hoeft geen bezwaar te zijn. Dat ze historische accuraatheid in sets en kostuums inruilt voor Instragramwaardige decors en trendy outfits, mag gerust artistieke vrijheid genoemd worden. Dat het postmoderne aspect wordt benadrukt door popsongs op de soundtrack, helemaal verdedigbaar. Maar dat de uitdagende interpretatie enige diepgang in de weg staat, dat de personages nooit echt menselijk worden en de tragedie op geen enkel moment echt beklijft, kan je wel als kritiek aanvoeren. Wuthering Heights sleept meer dan 130 minuten aan maar de verveling slaat regelmatig toe.

Visueel prikkelend en stilistisch uitdagend maar helaas te weinig boeiend

Tussen de prima acterende Robbie en Elordi mag het heerlijk knetteren en visueel valt er enorm te genieten, maar Wuthering Heights doet weinig met de kijker. We kunnen de primaire emoties - lust, wraak, jaloezie, frustratie - snappen, maar we ervaren ze niet. Een lege doos kunnen we dit spektakel nog niet noemen maar Fennell zal er geen fans mee winnen.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de