Radioman

Genre: Tragikomedie | Duur: 2u00 | 2025 | Release: 17 December 2025 | Land: België | Regie: Frank Van Passel | Cast: Jef Hellemans, Femke Vanhove, Nico Sturm, Peter Van den Begin, Frank Vercruyssen, Koen De Bouw, Robbie Cleiren, Els Dottermans, Evelien Bosmans, Damiaan De Schrijver, Antje de Boeck, Jan Hammenecker, Peter Van den Eede, Rosa Marchant

Frank Van Passel is een vertrouwde naam in het Vlaamse filmlandschap maar het sprankelende Radioman is wel zijn eerste film in 14 jaar tijd. Na het magisch-realistische Het Varken van Madonna (2011), is Radioman opnieuw een vakkundig en innemend stukje Vlaamse cinema.

De locatie voor dit historische romantisch drama is het wonderbaarlijk mooie Flageygebouw in Brussel begin jaren '40. De jonge, introverte Berre mag stage lopen in het geluidenlaboratorium van de nationale radiodienst, waar hij de beginnende actrice Elza tegen het lijf loopt. Door de ogen van deze twee jonge protagonisten ervaren we de magie van het luisterspel op de radio, maar zijn we ook op onze hoede voor naderend oorlogsgeweld. 

Van Passel laat zo twee werelden prachtig samenvallen. De blik achter de schermen van de radio is meeslepend en geloofwaardig en zorgt voor minstens één juweeltje van een scène - waarin Berre een verhaal rond Lindbergh van geluidseffecten voorziet. Daarnaast volgen we Elza die haar Joodse identiteit moet verbergen onder leugens.

Zo balanceert Radioman wat tussen dromerige naïviteit, treffende romantiek en nostalgisch drama en dat verloopt grotendeels met effect. Van Passel gebruikt passende locaties en vindt creatieve oplossingen: zo wordt het Brussel van die tijd met aquareltekeningen voorgesteld, wat een sprookjesachige allure creëert. Maar dat de ontluikende liefde tussen Elza en Berre zich manifesteert via geluidsgolven, laat de film toch wat ontsporen. In zijn zweverigheid verliest Radioman de kijker na een poosje. 

Dat ligt ook aan de twee hoofdacteurs, die toch nog flink wat boterhammen moeten eten. Jef Hellemans heeft een zekere présence als hij zijn mond houdt, Femke Vanhove houdt zich net staande maar mist de sprankel die haar geloofwaardig maakt als een stemtalent. Gelukkig zien we in de bijrollen de ene na de andere grote naam overtuigend aan het werk. 

Radioman kent momenten van overtuiging, van inventiviteit, van filmische magie, maar de onvolkomenheden - voornamelijk in de plot - doen toch concluderen dat een vierde ster er net een te veel is.