Tuner

Lang geleden dat we Dustin Hoffman nog eens aan het werk zagen - al zat hij wel in het desastreuze Megalopolis. De veteraan speelt in Tuner een bijrol als de mentor van een jonge pianostemmer met een overgevoeligheid aan harde geluiden. Niki's piekfijne gehoor blijkt ook van pas te komen bij het kraken van een brandkast, wat hem uiteraard in nesten brengt.

Leo Woodall is duidelijk een rijzende ster en hij draagt deze film met gemak, al gaan we hem niet meteen de volgende Paul Mescal noemen. Havana Rose Liu is als zijn romantische tegenspeelster al even bezwerend. Hun amoureuze perikelen houden de aandacht vast, maar Tuner vindt zijn ruggengraat in het misdaadverhaal dat dit alles omkadert. We ervaren de morele keuzes van Niki als aannemelijk maar ook riskant. Dat zorgt voor een mooie emotionele spanning.

Een bescheiden maar meeslepende prent met twee veelbelovende hoofdacteurs

Tuner is geen grote klasse, is door documentairemaker Roher niet meteen verbluffend geregisseerd en het scenario is niet bepaald inventief, maar toch heeft deze prent een ouderwetse charme die de kijker bij de les houdt. De sterke vertolkingen, de specifieke invalshoek en de jazzy soundtrack verhogen het plezier. Misschien zijn we gewoon niet meer gewend aan degelijke, bescheiden producties en dreigen we deze kleine film te overschatten, maar als het scherm je aandacht bijna twee uur vasthoudt, moet daar misschien verder niet over nagedacht worden.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de