Paper Tiger

Als James Gray komt aanzetten met een misdaaddrama over twee New Yorkse broers die in aanraking komen met de maffia, kan je wel stellen dat hij deze film al gemaakt heeft - We Own the Night uit 2007. Ook andere (autobiografische) thema's uit Paper Tiger heeft de cineast achter o.a. The Yards, Ad Astra en The Immigrant al eerder verkend. Dat verhindert niet dat Paper Tiger grote klasse uitstraalt en tot het einde boeit.

Halfweg de jaren '80 zien de broers Irwin en Gary Pearl commerciële kansen wanneer tal van Russische immigranten al dan niet louche ondernemingen uit de grond stampen. Hun broederband komt echter serieus onder druk te staan wanneer een voorstel van Gary hen rechtstreeks de maffiawereld inleidt.

Paper Tiger lijkt in de eerste plaats familiebanden te onderzoeken en ontwikkelt zich als een Griekse tragedie. Irwin weet dat zijn broer niet alles kan waarmaken wat hij belooft maar wil zich tegelijk toch verbeteren in het leven. Zijn prachtige gezin komt natuurlijk in de weegschaal te liggen als er beslissingen moeten worden genomen.

Miles Teller en Adam Driver vertolken deze representaties van de American Dream bijzonder goed en zijn overtuigender dan ooit. Hun personages zijn gelaagd en geloofwaardig als broers. Scarlett Johansson vermijdt eveneens alle clichés als de aanmoedigende vrouw van Irwin. In de onthutsende eigen verhaallijn die haar personage krijgt, weet ze indrukwekkend subtiel en melodramatisch tegelijk te zijn.

Een beklijvend misdaaddrama met grandioos acteerwerk van Teller, Driver en Johansson

Hun interacties vormen het dramatisch fundament van deze beklijvende film, die qua plot verder niet bijzonder inventief is. Niettemin neemt de intensiteit gaandeweg toe en kan Paper Tiger zich toch ook als misdaadthriller laten gelden. Een afrekening in een maisveld is illustratief voor het talent waarmee Gray omgaat met spanning. De setting in de jaren '80 laat de cineast ook toe een beeldtaal te hanteren die doet denken aan het beste werk van o.a. Sidney Lumet, Michael Mann en Alan J. Pakula.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de