Club Kid

Jordan Firstman heeft als comedian en acteur wel al een zeker publiek weten te vinden, met deze hartverwarmende queerkomedie toont hij zich nu ook als een gedreven cineast. Club Kid is een schot in de roos.

Peter is een graag gezien gast in het New Yorkse nachtleven die op een dag tot zijn verbijstering een kind op bezoek krijgt van wie hij de vader blijkt - ook al heeft hij naar eigen zeggen nog nooit een vrouw aangeraakt. Deze nieuwe rol dwingt Peter zijn losbandige leven op pauze te zetten. Blijkt dat dat 10-jarige joch niet alleen zo ongeveer het perfecte kind is, maar het vaderschap misschien precies de zingeving biedt die Peter nodig had.

Dat klinkt als een vertrouwd gegeven maar Firstman laat zich niet in een Hollywoodvakje stoppen. Het relaas dat hij hier brengt is sympathiek en ontroerend maar ook vulgair, rauw en gegrond in een aannemelijke realiteit. Dit is geen familiefilmpje, maar het knappe aan Club Kid is dat Firstman eigenlijk net doet of het dat wel is. Hoewel de film vol schreeuwende mensen zit die bedenkelijke keuzes maken, is het hem er niet om te doen een specifiek milieu of zijn eigen leefwereld als shockelement in te zetten. Deze personages leiden misschien niet het leven uit Friends, ze zijn wel geloofwaardig. Toch krijgt Peter op een bepaald moment te horen: 'No, that is not normal', waarmee de filmmaker ook wel erkend dat één en ander scheef loopt in het leven van deze figuren.

Maar Club Kid triomfeert vooral omdat het geen moreel oordeel velt over zowel de nihilistische levensstijl als de bedenkelijke opvoedingskunsten van Peter. De kijker mag er het zijne van denken. Een bepaalde emotionele plotwending wordt ons zelfs zonder veel pathos geserveerd.

Een energiek en innemend bitterzoet drama

De sterkte van dit energieke debuut zit hem dus in het knappe en evenwichtige scenario. Dankzij de dynamiek tussen de twee hoofdfiguren zal dit heel amusant en meeslepend bitterzoet drama iedereen voor zich weten te winnen.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de