Mercy

In deze degelijke maar routineuze actiethriller mag Chris Pratt anderhalf uur op een stoel zitten. Hij speelt namelijk een agent die nu zelf van moord verdacht wordt en zijn rechtszaak beleeft. Alleen blijkt de rechtsgang in de nabije toekomst door AI bepaald te worden. Aan de protagonist om aan een executie te ontkomen.

De best interessante opzet wordt rechtlijnig uitgewerkt. Dat levert vrij onderhoudende cinema op, waarbij het gegeven dat de protagonist geen kant op kan, de spanning verhoogt en de makers in staat stelt om visueel te goochelen. De visuele effecten waarmee de achtervolgingen worden gecreëerd, lijken echter uit een achterhaald videogame te komen.

Ook Pratt weet geen indruk te maken. Zijn personage gaat voor herkenbaarheid van de all-american kijker, maar mist alle persoonlijkheid. De acteur voegt daar enkel leegte aan toe. Weak sauce, zou Tarantino zeggen. Rebecca Ferguson komt overtuitender uit de hoek als de artificiële rechter.

Ondanks de nietszeggende aanwezigheid van Chris Pratt is Mercy best onderhoudend

Mercy valt best te appreciëren als popcornvoer en wie weet als profetisch gegeven, maar meer moeten we er ook niet van maken.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de