Autofiction

De vrij onfeilbare Almodóvar - laat ons Los amantes pasajeros even buiten beschouwing laten - levert voortdurend werk van hoog niveau af maar niet elk van zijn producties is daarom even geslaagd. Amarga Navidad - bij ons verwarrend genoeg uitgebracht als Autofiction - getuigt niet bepaald van veel vindingrijkheid.

Een schrijver zit gebogen over zijn roman. Daarin volgen we een filmmaakster, een strippende brandweerman en nog wat nevenfiguren die één en ander beleven. Van een echte plotontwikkeling is echter weinig sprake en het melodrama blijft beperkt tot gebeurtenissen en emoties die niet echt een geheel vormen en waarin thematisch weinig te benoemen valt. Uiteraard wordt dit allemaal sfeervol en kwalitatief in beeld gezet, maar je kan moeilijk stellen dat je wordt meegesleept.

Na een dik uur komt de schrijver meer op de voorgrond en gaat het erom dat er parallellen te vinden zijn tussen de werkelijkheid en zijn roman. In zijn omgeving wordt gemengd gereageerd op het feit dat hij feiten - of eerder, de emotie achter die feiten - plukt uit zijn leven en dat van anderen om in te zetten als fictie.

Een iets te triviale, weinig vindingrijke Almodóvar

Almodóvar speelt wel vaker met zijn narratief en het is ongeduldig wachten op zijn kenmerkende inventiviteit. Maar de parallellen tussen fictie en realiteit blijken teleurstellend triviaal en leiden geenszins tot een gelaagde metavertelling. Meer zelfs, de film heeft een expliciete finale nodig waarin alles schreeuwerig wordt benoemd wat we eigenlijk liever zelf hadden bespeurd.

Nu weet Bitter Christmas niet te vervelen, zijn de acteurs op dreef, zien de sets er als gewoonlijk onweerstaanbaar uit en ervaar je deze film zeker als een productie van hoog niveau en de betere arthouseprent. Maar we weten dat Almodóvar scherper, origineler en meer uitgediept werk kan leveren dan wat hier het geval is.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de