Companion

Drew Hancock debuteert overtuigend met een bij momenten originele horrorsatire die zijn inspiratie vind in de manier waarop technologie de mens helpt in al zijn relaties en tegelijk alle menselijkheid wegneemt. Companion zou een superieure aflevering van Black Mirror kunnen zijn - maar ook niet meer dan dat.

We bevinden ons een prachtige, afgelegen villa in een bos, waar zes vrienden elkaar ontmoeten voor het weekend. Iris is enigszins nerveus want ze weet niet altijd goed wat ze heeft aan de vrienden van haar liefje Josh. De aanwezigheid van een steenrijke en louche Rus blijkt de spanningen in het gezelschap te verhogen. Iemand blijkt andere plannen te hebben voor dit uitje.

De ietwat bizarre vertolking van Sophie Thatcher als Iris wordt al snel verklaard door een plotwending die de boel pas echt interessant maakt. Het verrassende effect daarvan gaat weliswaar geleidelijk aan verloren, doordat elke hindernis die de personages ervaren, op technologische wijze omzeild kan worden. Wat ouderwets bloedvergieten zorgt dan weer voor wat sensatie.

Een entertainende horrorkomedie

Companion is bij momenten slim en entertainend, maar benut misschien niet zijn volledige potentieel. De fijne vertolkingen en en de aangename vaart in het verhaal, maken er echter een zeer onderhoudende prent van. Hancock maakt ons benieuwd naar meer, al is de vraag hoe groot de bijdrage van producent Zach Cregger (Weapons) was.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de