Official Secrets

Genre: Drama | Duur: 1u52 | 2019 | Release: 5 Februari 2020 | Land: Groot-Brittannië | Regie: Gavin Hood | Cast: Keira Knightley, Matt Smith, Matthew Goode, Ralph Fiennes, Rhys Ifans, Jeremy Northam, Adam Bakri, Tamsin Greig, Indira Varma

Van zijn nietszeggende titel, tot zijn onopmerkelijke scenario, alles aan Official Secrets lijkt ten dienste te staan van een zekere banaliteit. Gavin Hood (Rendition, Ender's Game, Eye in the Sky) is dan ook de karakterloze regisseur bij uitstek, die dit waargebeurde verhaal de schwung geeft van een bejaarde met een rollator. 

 

Aan het begin van de eeuw kreeg Katherine Gun, medewerkster bij de Britse veiligheidsdiensten, een memo in handen over een geheime samenwerking van de VS en Groot-Brittannië om leden van de VN-veiligheidsraad onder druk te zetten. Uit bezorgdheid om de illegaliteit van de op stapel staande Amerikaanse invasie in Irak en de onvermijdelijke oorlog die er uit zou volgen, besluit ze het bericht te lekken. Slechts één pientere journalist hecht echter geloof aan het bericht.

In het bijzonder lauwe eerste uur neemt Official Secrets de vorm aan van een generische thriller die de kijker haast in slaap wiegt. Er verschijnt echt niets op het scherm dat ons ook maar enigszins weet te boeien. Als je spannendste moment het printen van een document is, zit je als filmmaker duidelijk met een gebrek aan verhaalstof.

Keira Knightley moet heel wat scènes zwijgend en gespannen doorworstelen en brengt dat met een kenmerkende verbetenheid die geen moment geloofwaardig is. Ze zet Katherine neer als een seutemie die per ongeluk de melk liet overkoken en daar nadien maar blijft over emmeren. Degelijk acteervolk als Rhys Ifans en Ralph Fiennes  kan onze aandacht nog even vasthouden.

Matt Smith (The Crown, Doctor Who) bijt zich als journalist overtuigender vast in de zaak, maar afspraken in ondergrondse garages of confrontaties met een boze hoofdredacteur, bieden hem vooral clichématige contexten. Dat uitgerekend een spellingcheck voor een sensationeel moment zorgt, illustreert de bloedarmoede van deze prent. 

Een banale en karakterloze thriller waarin Keira Knightley op kenmerkende wijze verbetenheid uitbeeldt

In het laatste half uur kunnen enkele kwieke momenten de boel nog wat redden. Het verrassende einde geeft ons tenslotte een zetje richting aanvaardbaarheid. Niettemin is het jammer dat zo'n belangrijke onthulling een tweede momentum wordt onzegd door zo'n fletse verfilming. 

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Katherine wordt vrijgesproken want de verdediging geeft het op bij gebrek aan doorslaggevende bewijzen.