The Social Reckoning

Zestien jaar na het grandioze The Social Network neemt ook deze sort of sequel opnieuw een kijk achter de schermen bij Facebook. In handen van Aaron Sorkin zorgt dat voor een sterke vertelling die echter lang niet zo memorabel is als wat David Fincher bewerkstelligde.

Deze prent focust op het onderzoek van de Wall Street Journal rond het gebrek aan maatregelen van het social mediakanaal om haat en radicale boodschappen tegen te gaan. Dat data-analyste Frances Haugen bereid is een boekje open te doen, wordt door journalist Jeff Horwitz verheugd onthaald. De alles controlerende Mark Zuckerberg bereidt zich voor op een kruisverhoor.

Aaron Sorkin hoef je niets te leren over scherpe dialogen. The Social Reckoning bestaat vooral uit snel afgevuurde woordenstromen die echter niet elk moment voor een grote dynamiek zorgen. De toelichtingen betreffen vaak specifieke technische of strategische zaken die niet bijzonder interessant zijn en anderzijds komen de personages nooit echt tot leven, hoe goed de acteurs ook. Jeremy Strong is bewonderenswaardig fanatiek maar het is jammer Jesse Eisenberg zijn erg knappe vertolking uit The Social Network niet te zien herhalen.

De filmmaker weet deze prent ook lang niet de allure te geven van die prent. Sorkin is geen bijzonder creatief filmer. De klassieke compositie van Alexandre Desplat contrasteert wel erg met de onovertrefbare score van Ross en Reznor. The Social Reckoning gooit dus veel minder hoge ogen.

Een meeslepend maar dramatisch te weinig inventief relaas

Als reconstructie van een spraakmakende zaak en als onthulling van ontluisterende feiten heeft dit drama zeker zijn verdiensten. De plot is droog maar degelijk en zorgvuldig gedocumenteerd. De hele complexe, belangrijke kwestie wordt verteerbaar en meeslepend verteld. Maar deze regisseur schiet tekort als het op dramatische opbouw aankomt, waardoor de entertainmentwaarde blijft steken.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de