Emma.

Genre: Komedie | Duur: 1u59 | 2020 | Release: 20 December 2020 | Land: Groot-Brittannië | Regie: Autumn de Wilde | Cast: Anya Taylor-Joy, Johnny Flynn, Josh O'Connor, Mia Goth, Bill Nighy, Rupert Graves, Callum Turner, Miranda Hart, Tanya Reynolds

Of er werkelijk nog iets nieuw valt aan te vangen met een verfilming van de tijdloze Austenroman Emma, is een vraag die onbeantwoord blijft. Niettemin is deze beeldige zedenkomedie een erg geslaagd regiedebuut van de dichterlijke genaamde Autumn de Wilde , die met videoclips voor o.a. Beck en The Raconteurs haar cinematografisch talent aanscherpte.  

Anya Taylor-Joy is een wat ongewone keuze voor de rol van de zelfzekere Emma - handsome, clever and rich - maar de nooit teleurstellende actrice met de indringende blik vat heel mooi het dubieuze karakter van de protagoniste: Emma wil het leven van de mensen om haar heen regelen, maar altruïsme is niet haar eerste drijfveer. Het koppelen van haar vrijgezelle vrienden, verloopt al bij al echter niet van een leien dakje. Bovendien blijkt ze uiteindelijk misschien zelf wel de liefdesboot te missen. 

Dit romantische verhaal uit 1815 is nergens zo scherp en venijnig als het misschien iets genietbaardere Love & Friendship, maar fans van het genre zullen smullen van het gezellige gekeuvel, het romantisch speculeren en het charmante etaleren van rijkdom in een wereld die bepaald wordt door etiquette. De uitmuntende cast tooit zich met genoegen in opzichtige kostuums om vervolgens met een overdaad aan woorden nietszeggende zaken te bespreken, daarbij elke emotie onderdrukkend.

De plot huppelt speels en luchtig door piekfijn aangeklede decors en idylissche landschappen en laat het op kenmerkende Austenwijze beschaafd knetteren tussen de hoofdpersonages, de net niet arrogante Emma en de stugge Knightley.  

Een beeldige en passend luchtige Austenverfilming

Hoewel nergens vernieuwend of echt verrassend getuigt deze romanverfilming van visie en zelfzekerheid en willen we de cineaste met een volgende film graag aansluiting zien vinden bij de generatie vrouwelijke filmmakers die Josephine Decker (Shirley), Jessica Hausner (Little Joe), Céline Sciamma (Portrait de la jeune fille en feu) en Joanna Hogg (The Souvenir) momenteel lijken te vertegenwoordigen: vakvrouwen die een sluimerende emotionele spanning stilistisch doordacht verpakken en aldus grandioos onderkoelde bijdrages aan het leveren zijn aan de cinema van deze eeuw.

Sven De Schutter Helemaal (niet) akkoord? Lees de

Let op: wanneer u verder gaat zit de kans er dik in dat het einde van de film verklapt wordt met alle gevolgen voor uw filmervaring vandien.

ik wil mijn pret bedorven zien